Chciałabym poruszyć bardzo ważny temat - o nowotworach jamy ustnej. W ostatnim czasie o zachorowaniach na raka mówi się wiele, jednak dopóki nas czy kogoś bliskiego temat ten nie dotyczy (czego wszystkim życzę) to informację przemykają koło nas i nie zawsze się na nich skupiamy.



A prawda jest taka, że nasza wiedza i świadomość może nas uratować.

Przede wszystkim musimy zdać sobie sprawę czy znajdujemy się w grupie ryzyka zachorowania na nowotwór jamy ustnej.

Jeśli chodzi o jamę ustną to w takiej grupie są osoby:
- palące papierosy,
- nadużywające mocny alkohol,
- użytkownicy źle dopasowanych protez i innych uzupełnień protetycznych, które powodują powstawanie przewlekłych stanów zapalnych,
- częściej chorują mężczyźni i osoby powyżej 40 roku życia,
- osoby zakażone wirusem HPV

Co powinno wydać nam się podejrzane i skłonić nas do wizyty u stomatologa:

- nie gojące się zmiany w obrębie warg, języka, dziąseł, policzków przez ponad 2 tygodnie!
- zgrubienia w obrębie policzków, warg, na wyrostku zębodołowym
- białe/czerwone plamy, które nie goją się dłużej niż 2 tygodnie
- trudności w połykaniu pokarmów
- uczucie ciała obcego w gardle
- ból języka
- szczękościsk
- chrypka bez żadnych objawów przeziębienia utrzymująca się ponad miesiąc,
- nie leczony liszaj i leukoplakia (są to zmiany przednowotworowe).

Zachęcam Was do regularnych wizyt, bo jama ustna to nie tylko zęby!
W trakcie wizyt kontrolnych moich pacjentów niejednokrotnie badam węzły chłonne, gdy coś wzbudza moją wątpliwość.

Oczywiście powiększone węzły nie od razu oznaczają nowotwór, ale zawsze świadczą o toczącym się procesie zapalnym, z którym trzeba się uporać.

Co jeśli stomatolog wykryje u mnie podejrzaną zmianę?

1. Jeśli to świeża zmiana - zaleca się obserwację ok. 2 tygodniową
2. Jeśli zmiana nie goi się prawidłowo - wykonuje się biopsję.

Przede wszystkim nie bójmy się badać :)

Proszę o udostępnienie, jeśli uważasz, że te informacje są istotne:)

Przez pewien czas zastanawiałam się czy post na ten temat jest potrzebny. Czy chce Wam się czytać o myciu zębów. Jednak przemyślałam to i postanowiłam napisać chociaż krótko, ale treściwie :)



Nitkowanie - nie powiem, że to banalna czynność, nie powiem, że zawsze się chce sięgnąć po nitkę i nie powiem, że każdy kto nie nitkuje jest Be.

Ale za to bardzo bym chciała, by dla każdego z Was była to prosta, codzienna czynność :)

Wiedza pacjentów jest coraz większa i już nawet dzieci zaczynają nitkować poinstruowane przez świadomych rodziców, ale - tak, zawsze musi być jakieś ale. Wielu dorosłych nie widzi zwyczajnie sensu w nitkowaniu. Myślą, że to nic nie daje, że to takie tylko uzupełnienie szczotkowania "dla chętnych", bo ubytki próchnicowe i tak się zrobią. Nieraz słyszę - nie wiem ile bym szczotkował/szczotkowała to przychodząc na kontrolę i tak mam nowe ubytki próchnicowe. Może to przez brak nitkowania?
Przecież nie nitkując pomijasz nawet 1/4 powierzchni zęba.

Prawda jest taka, że nitkowanie przestrzeni międzyzębowych może uchronić nas przed próchnicą (tą najbardziej niebezpieczną, ukrytą przez długi czas, która drąży i drąży i jak już widać dziurę to już jest naprawdę duża i jedynym ratunkiem często jest leczenie endodontyczne, czyli tzw. kanałowe).
A to, jak zapewne wiecie, wiąże się z stratą żywotności zęba, osłabieniem jego struktury no i dużymi, zupełnie niepotrzebnymi kosztami.

Bez względu na to jakiej fantastycznej szczoteczki do zębów byście nie używali to żadna z nich nie jest w stanie wyczyścić płytki nazębnej, która zalega w miejscu styku zębów.

Początki oczywiście jak to ze wszystkim - bywają trudne. Może zdarzyć się, że jeszcze bez wyczucia delikatnie zranisz dziąsło - nie martw się tym. Delikatne krwawienie też jest normalne, gdyż najprawdopodobniej nie nitkując wcześniej musisz powalczyć trochę ze stanem zapalnym dziąseł w przestrzeniach międzyzębowych.

Jakie są rodzaje nici i jaką wybrać?

Nici jest wiele. Są woskowanie, niewoskowane, z fluorem i bez. Tak naprawdę ważne, by używać jakiejkolwiek. Wybór dowolny.

Jak to robić?

No właśnie! Jednoznacznej odpowiedzi nie ma, bo nie wiem ile lat ma Twoje dziecko :)



Ale mam nadzieję, że mój artykuł pomoże Ci znaleźć idealne rozwiązanie.

Każda mama chce dla swojego dziecka jak najlepiej. Często nauczeni na swoich ( i na naszych rodziców) błędach chcemy, by nasze dziecko mogło uniknąć przykrych wizyt u stomatologa i zrobimy wszystko, by ząbki były zdrowe.

Aby osiągnąć ten cel przede wszystkim dziecku trzeba towarzyszyć przy szczotkowaniu zębów jak najdłużej, sprawdzać dokładność wyszczotkowania, a nawet poprawiać po nim.
Pewnie nie raz dziecko będzie się na nas wtedy złościć, ale mówi się trudno - przyświeca nam wyższy cel. Maluch z czasem się przyzwyczai, że mama musi mu pomóc.

Do szczotkowania oprócz pasty do zębów niezbędna jest oczywiście odpowiednia szczoteczka i to na ten temat chciałam dziś się rozpisać.

O higienę jamy ustnej zaczynamy dbać już u niemowląt. Początkowo polega to jedynie na przecieraniu wałów dziąsłowych gazikiem z wodą i na masażu dziąseł. W miarę pojawiania się pierwszych oznak ząbkowania dajemy dziecku gumowe gryzaki z częścią czyszczącą, a następnie wprowadzamy szczoteczkę.

Bardzo ważne jest, by szczoteczka posiadała bardzo miękkie włosie i by przyciągała uwagę malucha. Zadaniem pierwszej szczoteczki jest przyzwyczajanie dziecka to czyszczenia zębów i wyrabianie pozytywnego nawyku, dlatego najlepiej by była to szczoteczka manualna (zwykła).

Zakup takiej szczoteczki to wydatek ok. 10zł.
Ważne jest natomiast to, by szczoteczkę wymieniać co ok. 3,4 miesiące, gdyż włosie miękkiej szczoteczki szybko zużywa się i efektywność szczotkowania spada. Dodatkowo na włosiu kumulują się bakterie.
Zalecam używanie takiej szczoteczki do minimum 5 roku życia dziecka.

Szczoteczki manualne dla dzieci różnią się wielkością główki, dlatego szczoteczka powinna być dobrana do wieku dziecka.
Dla maluchów ok 1-2 lat również rękojeść musi być dość długa i odpowiednio wyprofilowana, aby dziecko mogło łatwo szczoteczkę chwycić i utrzymać w rączce.


Dla starszych dzieci (powyżej 5 roku życia) skuteczniejsza może okazać się szczoteczka elektryczna, która czyści zęby wykonując ruchy obrotowe i pulsacyjne ( kilka tysięcy ruchów na minutę).
Zaznaczę tylko, że szczoteczki elektrycznej/sonicznej nie powinniście dawać dziecku zbyt wcześnie.
Wprawiona ręka do szczotkowania szczoteczką manualną jest równie ważna, bo to umiejętność, którą szlifujemy całe życie.
Dlatego nie rezygnowałabym z używania szczoteczki manualnej do 8,9 roku życia. Jest to czas kiedy jeszcze kształtują się zdolności manualne, dziecko przecież uczy się pisać i czynności takie jak szczotkowanie zębów jest w stanie wykonać dużo dokładniej.
Szczoteczka elektryczna może być używana równocześnie np. z podziałem, że rano używamy elektrycznej, gdy spieszymy się do szkoły, a wieczorem gdy mamy czasu więcej używamy szczoteczki manualnej.

Z dodatkowych przyborów higienicznych, które są odpowiednie dla dzieci to również płyny do płukania jamy ustnej, których używamy powyżej 6 roku życia i nici dentystyczne.

Edukacja odnośnie stosowania nici dentystycznych u dorosłych cały czas kuleje, dlatego uważam, że dzieciom wiedzę tą trzeba wpajać jak najwcześniej i nitkowanie nie będzie wtedy dla nikogo takie straszne i awykonalne.

Wracając do szczoteczek elektrycznych to mamy ich 2 rodzaje:
-na baterię (lżejsze i tańsze, ale trzeba wymieniać baterie)
-akumulatorowe (droższe, troszkę cięższe, ale nie musimy wymieniać baterii).

Innym rodzajem są szczoteczki soniczne. Są to szczoteczki technologicznie najbardziej zaawansowane, gdyż tutaj końcówka nie rotuje jak w zwykłej szczoteczce elektrycznej tylko drży.
To fale dźwiękowe wprawiają końcówkę w drgania. Szczoteczka ta doskonale usuwa osady i dokładnie poleruje zęby. Jest ona przeznaczona tak jak szczoteczki elektryczne dla dzieci powyżej 5 roku życia. Mniejsze dzieci zwyczajnie mogą się przestraszyć tych wibracji.
Zaletą jest również to, że szczoteczka jest bardzo delikatna dla dziąseł.

Szczoteczki te niestety są droższe od zwykłej elektrycznej, ale jest to wydatek, który starcza na kilka lat. Wystarczy tylko wymieniać końcówki co 3 miesiące.

Firm produkujących szczoteczki soniczne jest wiele i różnią się one znacznie cenami, więc wybór pozostawiam Wam.

Być może zabrzmi to dziwnie, że chcąc pomóc Wam ograniczyć ryzyko wystąpienia próchnicy u dzieci proponuję wprowadzenie słodkiej soboty, ale...
No właśnie- zalet jest bardzo dużo ;)



Słodka sobota występuje głownie w krajach skandynawskich. Słodycze spożywa się tylko raz tygodniowo. Czy to jakaś abstrakcja i kara dla szwedzkich dzieci?
Otóż nie. Dzieci cały tydzień zbierają słodkości, by bez ograniczeń móc się nimi opchać w sobotę.
Pewnie zastanawiacie się teraz co w tym takiego fantastycznego.

Otóż próchnica powodowana jest przez bakterie, które mają zdolność przekształcenia cukrów w kwasy rozpuszczające szkliwo i zębinę zębów.
Dzieci bardzo ciężko jest przypilnować, by myły zęby po każdej słodkiej przekąsce, dlatego łatwiej jest ograniczyć słodycze (tak mi się przynajmniej wydaje). ;)

Dowodem na to, że system ten działa jest różnica w występowaniu próchnicy u 6 latków w Szwecji, gdzie częstotliwość ta wynosi ok 5%- dla porównania w Polsce jest to 85% !

Niechlubny wynik :( Faktem tym mniej cieszą się szwedzcy studenci stomatologii, którzy by zobaczyć próchnicę u dzieci muszą zwiedzić czasami kilka ośrodków. U nas wystarczy przejść się do przedszkola. Chyba właśnie zrozumiałam dlaczego tak wielu Szwedów było na mojej uczelni :)

Pierwszy raz o słodkiej sobocie usłyszałam na studiach od mojej przyjaciółki, która 16 lat mieszkała w Szwecji i nie miała nigdy problemów z próchnicą. Dla mnie było to coś niebywałego, gdy usłyszałam o tym pierwszy raz, ale pomyślałam od razu: " Jak będę miała dziecko to na pewno to wprowadzę".

Dodatkowym atutem jest fakt, że uczy to również dyscypliny rodziców i dzieci :)

A Wy co o tym myślicie?

Sama myśl o aparacie ortodontycznym jeszcze kilka lat temu u większości z nas przywoływała obraz nastolatka z pryszczami na twarzy i metalowymi zamkami na zębach, ale czy faktycznie aparat przeznaczony jest tylko dla ludzi bardzo młodych?



Zapewne trend ostatnich lat skłania Was, by myśleć, że dojrzali ludzie także mogą nosić aparat. Przecież coraz częściej można spotkać 60-latków z aparatem i powoli przestaje to być zadziwiające dla otoczenia. Dlaczego? Dlatego, że obecnie nie ma ograniczeń wiekowych jeśli chodzi o prostowanie zębów. Świadomość odnośnie zdrowia uzębienia znacznie wzrosła (choć i tak nadal uważam, że jest z tym kiepsko- stąd mój blog) :)

W naszym kraju ortodoncja robi się z roku na rok coraz bardziej dostępna dla społeczeństwa, nie jest to już dziedzina stomatologii zarezerwowana tylko dla specjalistów. Coraz więcej młodych stomatologów decyduje się na szkolenia, kursy w kraju i za granicą, by rozwijać swoją wiedzę z dziedziny ortodoncji. Dzięki temu dostęp do lekarza jest dużo łatwiejszy. Ilość miejsc specjalizacyjnych jest znikoma w porównaniu z potrzebami społeczeństwa, dlatego wielu stomatologów kształci się na własną rękę.

Wracam do tematu leczenia ;)

Prawdą jest, że wszystkie wady zębowe najłatwiej leczy się w wieku rozwojowym. Wtedy jest możliwość wykorzystania naturalnego wzrostu pacjenta do niwelacji wady zgryzu np. aparatem wyjmowanym (ruchomym). Aparat w odpowiedni sposób stylumuje wzrost szczęki czy żuchwy, a kość jest bardziej podatna i zęby bardzo ładnie się przemieszczają w pożądane miejsce.
W wieku dorosłym jedynym rozwiązaniem jest aparat stały i ew. nakładki np. Invisilign.

Aparat ortodontyczny zakładamy oczywiście nie tylko dla ESTETYKI, ale także dla ZDROWIA i oto sedno odpowiedzi na pytanie dlaczego starsi pacjenci decydują się nosić aparat.

Często chęć przeprowadzenia bezkompromisowego leczenia protetycznego (np. pokrycia zębów koronami, licówkami, spionizowania przechylonego zęba, zamknięcia luki po utraconym zębie lub odtworzenia miejsca pod implant), zmusza pacjenta do założenia aparatu.
Ponadto bardzo często wady zgryzu powodują problemy z żuciem, mową, mogą być przyczyną trzasków w stawach skroniowo-żuchwowych, a nawet bóli głowy, karku.

Nieprawidłowy zgryz czy bruksizm (zgrzytanie zębami) wbrew pozorom mogą mieć bardzo silny wpływ na jakość naszego codziennego funkcjonowania.
Pracuję w praktyce, która bardzo specjalistycznie zajmuje się leczeniem zaburzeń okluzji (relacji między zębami górnymi, a dolnymi), chorób stawów skroniowo-żuchwowych i bruksizmu. Na co dzień widzę pacjentów, którzy bardzo długo chodzili z bólem głowy, zatok czy ucha do laryngologów, neurologów itp. zanim zdiagnozowano u nich chorobę okluzyjną. (rozwinę ten temat w kolejnych postach).

Kiedy należy udać się z dzieckiem do ortodonty?

Pierwsza wizyta u ortodonty powinna odbyć się w wieku wczesnoszkolnym. Im prędzej zdiagnozowana zostanie wada zgryzu tym wcześniej można wdrożyć leczenie.
Szczególną uwagę należy zwrócić na dzieci, które mają problem z wymową i uczęszczają do logopedy. Często to właśnie wada zgryzu powoduje trudności z prawidłową wymową.


Na pierwszej wizycie wykonywana jest dokumentacja medyczna niezbędna do wykonania planu leczenia (zdjęcie panoramiczne, cefalometryczne, wyciski pod modele szczęki i żuchwy, zdjęcia fotograficzne). Ortodonta planuje leczenie i dobiera odpowiedni aparat.
Pamiętajmy, że przed założeniem aparatu należy wyleczyć wszystkie zęby, powymieniać nieszczelne wypełnienia i udać się na profesjonalną higienizację.

Urazy zębów to temat traktowany po macoszemu, a jakże istotny i ważny!
Chciałabym Wam uświadomić jak zgłębiając choć TROCHĘ swoją wiedzę na ten temat jesteście w stanie POMÓC swojemu dziecku, dziecku znajomych czy sąsiadów.

Dlaczego sądzę, że przeciętny rodzic, nauczyciel, opiekun na wakacjach wie zbyt mało o pierwszej pomocy po urazie? Niestety z doświadczenia.



Wyobraźcie sobie sytuację - jedziecie ze swoim 8 letnim dzieckiem na rowerze. Nagle synek potyka się o coś wystającego na ścieżce rowerowej i uderza brodą o ziemię. Ząb wybity w całości (z korzeniem), leży na ziemi, dziecko płacze. Do najbliższego dentysty pewnie kilka kilometrów. Trzeba dojechać, poczekać chwilkę na przyjęcie. Co robicie? Jakiś pomysł? Reagować trzeba natychmiastowo.

No-do dentysty! I to czym prędzej.
Ale może zanim zajedziesz do dentysty będzie już za późno, by uratować dziecku stałą jedynkę?

Takie sytuacje mają miejsce, to nie jest zmyślona historia. Z życia wzięte.
Jest to przypadek, który przeżywałam przez kilka dni, bo dziecko przez brak wiedzy rodziców i lekarza pierwszego kontaktu na SORze straciło stały siekacz. Niesie to za sobą pasmo negatywnych konsekwencji dla dziecka: problemy estetyczne, z wymową, problem z uzupełnieniem tego braku, gdyż dziecko rośnie.

Co należało zrobić w takiej sytuacji?

Ząb podnosimy z ziemi, NIE wycieramy chusteczkami by nie uszkadzać jego powierzchni (włókien ozębnej). Niby jest to oczywiste, że zabieramy ząb ze sobą, ale zdarzają się osoby, które zostawiają ząb, gdyż uważają, że już się nie przyda, bo jest brudny.

Jeśli jest brudny od ziemi można wypłukać delikatnie wodą.

Ząb można przechować w płynie do soczewek, mleku, soli fizjologicznej. W domu pewnie najprędzej znajdziemy mleko.
Jeśli nie mamy mleka do przechowania zęba to trzymamy go najzwyczajniej w ślinie, najlepiej w buzi przy policzku tak, aby nie ulegał wyschnięciu. W środowisku suchym włókna ozębnej pokrywające korzeń zęba bardzo szybko ulegają obumarciu.

Z upływającym czasem szanse na powodzenie replantacji (ponownego umieszczenia zęba w zębodole) są coraz mniejsze, dlatego zachęcam by zrobić to od razu. Wiem, że dla większości z Was nie byłoby to łatwe, ale jest to okazja, by wykazać się bohaterskim czynem:)

Jak to zrobić?

Chwytamy wtedy ząb za część koronową i umieszczamy ząb ponownie w zębodole (ważne, by go nie włożyć tyłem do przodu, ale to wystarczy porównać z zębem sąsiednim).
Ząb powinien wejść bez oporu jeśli replantowany jest natychmiast. Nie przejmuj się tym, że ząb jest dłuższy czy krótszy od zęba sąsiedniego. To jest coś co można skorygować podczas wizyty stomatologicznej.

Po wykonaniu replantacji również należy udać się do stomatologa, który zszynuje wybity uprzednio ząb łącząc go z zębami sąsiednimi na czas najczęściej 2 tygodni.
Zalecana jest przez ten czas dieta miękka i bardzo dobra higiena jamy ustnej.
Warto pamiętać o częstym płukaniu ust preparatem z chlorheksydyną np. Eludrilem.

Jeśli uważasz, że post może komuś się przydać - udostępnij ;)

Jak wiecie już z moich poprzednich wpisów, próchnica jest chorobą infekcyjną, powstającą na skutek działania wielu czynników: czasu, obecności cukru, bakterii próchnicotwórczych i zaniedbań higienicznych.

Nie wiedzieć dlaczego jest tak bagatelizowana przez lekarzy ogólnych, a niesie za sobą przecież całe mnóstwo powikłań.



Karmienie piersią jest bardzo ważnym aspektem macierzyństwa. Znacznie zwiększyła się świadomość jak zbawienne jest dla dziecka karmienie mlekiem matki, dlatego też postanowiłam dziś napisać jaka jest przewaga karmienia piersią w kwestii zdrowia jamy ustnej dziecka.

Dziecko, które zasypia z butelką mleka modyfikowanego czy też słodkiego napoju jest bardzo narażone na wystąpienie PRÓCHNICY BUTELKOWEJ.

Na ogół mamy są przerażone pojawieniem się pierwszych plam próchnicowych na przednich zębach mlecznych swoich pociech. Jeśli wizyta u stomatologa odbędzie się w niedługim czasie od rozpoznania przebarwień proces można skutecznie zatrzymać.
Jeśli dojdzie to zaniedbania, dziecko może bardzo szybko utracić zęby mleczne, co moim zdaniem ma duży wpływ na kształtowanie procesu wymowy i na poczucie własnej wartości dziecka.

Miałam okazję gościć kilkukrotnie w przedszkolach, gdzie przeprowadzałam wizytę adaptacyjną. Podeszła do mnie kiedyś dziewczynka i pokazując paluszkiem na swojego kolegę mówi: "A Adaś ma czarne zęby".
Mimo tego, że były to dzieci 4, 5-letnie to zwracają uwagę na wygląd i na jego odmienność.
Wracam do tematu ;)

Czym jest próchnica butelkowa?

Jest to proces próchnicowy, który rozpoczyna się w bardzo wczesnym dzieciństwie, praktycznie zaraz po pojawieniu się zębów mlecznych i dotyczy głównie siekaczy górnych.
Częstość występowania próchnicy butelkowej waha się od 2,5 do 15%.
Jest spowodowana zbyt długim czasem kontaktu próchnicotwórczego pokarmu z zębami. Mam tu na myśli słodzone napoje, mleko modyfikowane itp.
Podczas karmienia butelką smoczek jest przetrzymywany w pobliżu powierzchni podniebiennych górnych przednich zębów nawet do 8 godzin w ciągu doby.
Złe nawyki takie jak ciągłe podjadanie, używanie kubeczków i butelek z ustnikami stwarza także zagrożenie próchnicą.

Pamiętaj! W nocy zmniejsza się wydzielanie śliny i zmienia się jej pH, dlatego znacznie gorsze jest naturalne oczyszczenie zębów.

Jak zapobiec próchnicy butelkowej?
Jak leczyć próchnicę butelkową?

1. Zacząć należy od wyeliminowania przyczyny, czyli zmieniamy nawyki żywieniowe.
2. Regularnie chodzimy na wizyty stomatologiczne w celu aplikacji preparatów fluorkowych.
3. W domu używamy pasty z fluorem!
4. Zęby, które nadają się do leczenia oczywiście leczymy.

Jakie są korzyści wynikające z karmienia piersią dla zdrowia jamy ustnej dziecka?

Mleko matki:

• ma działanie antybakteryjne. Zawiera laktoferrynę, dzięki temu działa na bakterie powodujące próchnicę.
• mechanizm ssania piersi uniemożliwia, by mleko zalegało w buzi dziecka, w przeciwieństwie do tego, co dzieje się przy karmieniu butelką. Podczas picia z butelki, mleko może lecieć do buzi dziecka nawet, jeśli dziecko nie ssie. Jeśli dziecko go nie przełknie, będzie pozostawać z przodu jamy ustnej, a zęby będą w nim zanurzone.  Podczas karmienia piersią mleko zasysane jest rytmicznie, w wyniku wytwarzanego w jamie ustnej podciśnienia na skutek złożonego ruchu języka, żuchwy, mięśni policzka, trafia wprost do gardła i jest od razu połykane.
• obecne w mleku przeciwciała IgA oraz oligosacharydy zakłócają kolonizację bakterii próchniczych
• zawarte w mleku wapń i fosforany w pewnym stopniu zapobiegają obniżaniu pH w jamie ustnej, a więc zapobiegają rozpuszczaniu się szkliwa.

Bakteria S. mutans jest odpowiedzialna za 90% wczesnej próchnicy. Najczęściej przenosi się ją z matki na dziecko poprzez ślinę - buziaki w usta lub jedzenie tymi samymi sztućcami, z tego samego talerza.


Kiedy dziecko jest narażone na wystąpienie próchnicy butelkowej?

• występująca próchnica w rodzinie, zakażenie przez matkę lub członków rodziny bakteriami próchnicotwórczymi,
• brak higieny jamy ustnej
• niedobory fluoru
• karmienie sztuczne, karmienie butelką, używanie smoczków uspokajaczy.

• dzieci z niską masą urodzeniową są bardziej narażone na wystąpienie próchnicy butelkowej, gdyż zazwyczaj są szybciej odstawiane od piersi na korzyść mleka modyfikowanego zawierającego cukry.

Oczywiście nie oznacza to, że dzieci, które są karmione mlekiem matki nigdy nie zachorują na próchnicę. 

Najważniejsze, by wpajać dziecku dobre nawyki higieniczne.
Do 7 rż. pomagać w szczotkowaniu, regularnie odwiedzać stomatologa.
Jeśli Twoje dziecko choruje na próchnicę butelkową rób wszystko, by była to dobra nauka dbania o pojawiające się zęby stałe ;)

Czy kiedy widzisz kilkuletnie dziecko ssące kciuk zastanawiasz się do czego to może doprowadzić w przyszłości? Jaki ma wpływ na rozwój uzębienia, na rysy i estetykę twarzy oraz wymowę?

Prawda jest taka, że każda matka doskonale zna nawyki swojego dziecka, jednak nie zawsze zdaje sobie sprawę, że niektóre z nawyków mogą powodować wady zgryzu i wady wymowy. Wiem, że jako mamuśki/tatusiowie na pewno chcecie jak najlepiej dla swoich pociech dlatego podpowiem Wam na co powinniście zwrócić uwagę :)

Zgryz zaczyna kształtować się już w wieku niemowlęcym. W dużej mierze zależny jest od genetyki, ale też duży wpływ ma środowisko (choroby wieku dziecięcego, oddychanie przez usta, nawyki takie jak ssanie kciuka, ssanie smoczka, a nawet wady postawy).

Profilaktyka, czyli zapobieganie zawsze jest najlepszą i najtańszą opcją. Unikamy w ten sposób dużych wydatków związanych z leczeniem i przede wszystkim długiego czasu nierzadko skomplikowanego leczenia.

Najczęściej występującym szkodliwym nawykiem u dzieci jest SSANIE KCIUKA.

Ssanie kciuka jest dla dziecka sposobem na uspokojenie, zapewnia poczucie bezpieczeństwa.
Do 1. roku życia jest odruchem naturalnym.
Przedłużenie aktywności ssania może doprowadzić do powstania zaburzeń zgryzu (m.in. tyłozgryzów, zgryzów otwartych), a także upośledza żucie, mowę oraz estetykę twarzy.

Szkodliwość nawyku ssania na narząd żucia zależy od jego intensywności, czasu trwania, wieku dziecka oraz sposobu układania palca. Najbardziej szkodliwe jest ssanie kciuka ok. 5., 6. roku życia, kiedy dziecko ma już zęby stałe.

Zapewne zastanawiacie się jak się pozbyć takiego nawyku.
Istnieje wiele sposobów na eliminację nawyku ssania kciuka.  Zacząć należy od motywacji dziecka i od nagradzania za wytrwałość.
Można smarować kciuk niesmacznymi substancjami np. czymś kwaśnym, gorzkim, ale substancje te trzeba zmieniać, gdyż kubki smakowe przyzwyczajają się i mogą zacząć akceptować niedobry smak.

Na rynku są również specjalne aparaty ruchome w formie smoczków, które pomagają pozbyć się odruchu ssania kciuka.
Wyglądają one mniej więcej tak jak na obrazku poniżej. Ich konstrukcja zależy od wieku dziecka.


Jeśli dziecko zaczęło ssać kciuk po odebraniu mu smoczka i stoisz przed dylematem: kciuk czy smoczek? Zdecydowanie smoczek, gdyż jest lepiej wyprofilowany (kształt bardziej zbliżony do brodawki sutkowej) i jest mniej szkodliwy niż kciuk.
Jeżeli dziecko po ukończeniu 1. roku życia jest przyzwyczajone do ssania smoczka lub palca, picia z butelki, to może przyczyniać się do powstawania wady wymowy - seplenienia, gdyż znajdujący się w buzi dziecka smoczek zmienia ułożenie języka w jamie ustnej.

Obgryzanie paznokci, ołówków to również szkodliwe nawyki.

ODDYCHANIE PRZEZ USTA

Częste infekcje górnych dróg oddechowych (najczęściej spowodowane przerostem migdałków oraz alergiami) zmuszają dziecko do oddychania przez usta.
Długie oddychanie przez usta powoduje w efekcie wysklepienie się gotyckiego podniebienia (wysokie podniebienie) i zwężenie łuku szczęki czego następstwem są stłoczenia zębów.

Dlaczego tak się dzieje?
Jak się domyślasz, na oba łuki zębowe oddziałują mięśnie (policzków, warg, języka), które podczas oddychania przez nos (przy zamkniętych ustach), pozostają w równowadze. Wszystkie działają z taką samą siłą.
Niestety w przypadku ciągłego otwarcia ust żuchwa obniża się i cofa, a na górny łuk zębowy działają mięśnie policzków, które pod wpływem swojej siły powodują zwężenia szczęki i wysklepienie się gotyckiego podniebienia. Tu zaczyna się błędne koło, gdyż unoszące się ku górze podniebienie zmniejsza pojemność jamy nosowej i może być powodem utrudnionego oddychania i niedotlenienia dziecka.


ZBYT ROZDROBNIONE JEDZENIE

W toku ewolucji zęby wykształciły się do gryzienia, rozdrabniania pokarmu. Nie bez powodu mamy ich aż tyle :) Co prawda potrzebujemy coraz to mniejszej liczby zębów, bo zmieniła się nasza dieta w stosunku do ludzi pierwotnych (nie jemy już tak dużej ilości twardego, włóknistego mięsa itp.)
Problemem jest fakt, iż dzieci coraz rzadziej otrzymują do zjedzenia pokarmy wymagające długiego gryzienia. Niech dziecko czasami pomęczy się z marchewką, kalarepką ;) Większość jedzenia jest w formie zblendowanej, która wymaga jedynie połknięcia.
Jedząc twardsze pokarmy pobudzamy rozwój łuków zębowych szczęki i żuchwy, co jest bardzo istotne, by zmieściły się w zgryzie wszystkie zęby stałe.

WADY POSTAWY

Zęby (oprócz znanych nam funkcji, jak rozdrabnianie i przeżuwanie pokarmu) stabilizują czaszkę podczas mechanizmu okluzji. Prawidłowo funkcjonujący zgryz stanowi wsparcie dla prawidłowej pozycji głowy i kręgosłupa podczas przeżuwania i przełykania pokarmu.

Innym powodem wad zgryzu jest NIELECZONA PRÓCHNICA W UZĘBIENIU MLECZNYM.
Najczęściej doprowadza do przedwczesnej utraty zębów mlecznych i przemieszczenia wyrzynających się zębów stałych. Dodatkowo słaba wydajność życia zniechęca dzieci od spożywania twardych pokarmów, które stymulują prawidłowy rozwój szczęki i żuchwy.

Jeśli zauważasz u swojego dziecka powyższe nawyki to warto skonsultować to jak najwcześniej ze stomatologiem.

Za oknem już wiosna ❤️
Dni stają się coraz dłuższe, więcej czasu zaczynamy spędzać na świeżym powietrzu, częściej spotykamy się z przyjaciółmi i oczywiście więcej się uśmiechamy! :) :)

Wiosną mamy więcej energii do życia i również większe chęci na poprawę swojego wizerunku. Uzupełniamy garderobę o najnowsze trendy, zmieniamy fryzurę i coraz częściej 
WYBIELAMY ZĘBY!



Na pewno wielu z Was zastanawia się jak najlepiej wybielić zęby domowymi sposobami i szukacie informacji w internecie. Mam rację?

W ostatnim czasie pojawia się sporo informacji o wybielaniu sodą oczyszczoną, węglem aktywnym,  skórką z banana, olejem kokosowym, skórką z pomarańczy, cytryny, octem jabłkowym itp.

Widzę, że temat ten cieszy się dużym zainteresowaniem i nie brakuje chętnych, by próbować tych alternatywnych metod, ale czy zastanawialiście się czy te metody są bezpieczne dla Waszych zębów?


Czy jest to konkurencja do wybielania w gabinecie?

Otóż niestety NIE. Używając np. sody oczyszczonej nigdy nie uzyskasz prawdziwego efektu wybielenia jak przy pomocy żelu wybielającego (z nadtlenkiem wodoru lub nadtlenkiem karbamidu) z prostej przyczyny - substancje te działają tylko powierzchniowo. 
Działają jedynie poprzez ścieranie osadu lub rozpuszczanie kwasem.

Zacznę od SODY OCZYSZCZONEJ

Prawie każdy ma sodę w kuchennej szafce i niech ona tam zostanie jako spulchniacz do ciast.
Jest to związek chemiczny, który ma właściwości ścierne!
Nie uważam go za bezpieczny dla szkliwa, choć wiem, że potrafi zetrzeć osady z kawy, herbaty to bałabym się go używać. Przede wszystkim dlatego, że obawiałabym się nadmiernego starcia szkliwa w rejonie szyjki zęba i powstania nadwrażliwości.
Na pewno nie można używać sody oczyszczonej zamiast pasty do zębów również przez brak fluoru i substancji antybakteryjnych, które opóźniają gromadzenie się płytki nazębnej.

WĘGIEL AKTYWNY

Tak, mam na myśli ten sam węgiel, który używany jest przy zatruciach pokarmowych. 
Jak działa? Dobrze wchłania taniny (barwniki roślinne), które wpływają na przebarwienia zębów.
Nie ma informacji o jego właściwościach ściernych.
W użytkowaniu jest trudny - brudzi wszystko dookoła, również przebarwia dziąsła, o czym dowiedziałam się od swojej pacjentki.
Nie słyszałam, by pacjenci zauważali poprawę po 2 tygodniach jego stosowania.

SOK Z CYTRYNY, POMARAŃCZY

Zawierają kwas cytrynowy, który rozpuszcza zarówno osady, jak i szkliwo. Proszę - nie próbujcie czyścić tym zębów, bo będziecie cierpieć na nadwrażliwość, a przed nami sezon na lody!!!

KURKUMA

Tu mam spore wątpliwości. Chyba obawiałabym się efektu odwrotnego patrząc jak wyglądać będzie szczoteczka do zębów. Z tego co wiem to kurkuma ma działanie przeciwbakteryjne na bakterie Streptococcus mutans, więc działa również przeciwpróchnicowo i posiada właściwości ścierne.

OLEJ KOKOSOWY,  LNIANY, SEZAMOWY

Jest to metoda bardzo wymagająca, dla ludzi konsekwentnych i upartych :)
Na efekt trzeba czekać nawet kilka miesięcy, ale jakiś efekt jest.
Podobno należy płukać 20 min. każdego dnia rano. Jakoś sobie tego nie wyobrażam!
Wpływa to na poprawę higieny, dlatego zęby stają się jaśniejsze (czystsze).

Pamiętaj! Nie wszystko co naturalne jest bezpieczne dla zdrowia Twoich zębów.
Po profesjonalnej higienizacji w gabinecie z piaskowaniem zębów uzyskasz podobny efekt jak po sodzie oczyszczonej, a nie podejmujesz ryzyka związanego z uszkodzeniem szkliwa.
Jeśli masz jakieś wątpliwości to zapraszam do dyskusji.

Kolejny wpis będzie poświęcony profesjonalnym zabiegom wybielania zębów w gabinecie.

Jeśli ktoś z Twoich znajomych zastanawiał się nad takim wybielaniem (domowym) to udostępnij mu ten post.

Często spotykam się z pytaniami: Czy wypełnienia amalgamatowe są szkodliwe?
Czy to prawda, że uwalnia się z nich rtęć? Czy koniecznie powinnam wymienić takie wypełnienia jeśli planuję dziecko?
Wychodząc Wam naprzeciw, chciałabym odpowiedzieć Wam na te pytania.



Myślę, że większość z Was wie co to jest AMALGAMAT - potocznie zwany srebrną lub ciemną plombą.
Amalgamat jest jednym z najstarszych materiałów w stomatologii, zagościł w niej już dawno, bo jakieś 150 lat temu i jego obecność trwa do dnia dzisiejszego. Jest używany jako materiał do wypełnień stomatologicznych ubytków zębów.
Obecnie praktycznie wyłącznie w gabinetach na NFZ, który refunduje założenie wypełnienia amalgamatowego w zębach od czwórek do ósemek.

Wbrew powszechnej opinii rtęć nie jest głównym składnikiem wypełnienia amalgamatowego.
W skład wchodzi srebro, miedź, cyna, a rtęć to niewielka domieszka.

Przeciętnie absorpcja rtęci u pacjentów z wypełnieniami amalgamatowymi wynosi 1-2 mikrograma w ciągu doby. Jest to zaledwie 10% normalnego spożycia rtęci z pożywienia, powietrza i wody!
Oczywiście prawdą jest, że każda ilość rtęci jest szkodliwa dla naszego organizmu, dlatego trzeba ograniczać ją do minimum.

Pamiętaj, że najwięcej rtęci uwalnia się podczas zakładania i usuwania wypełnienia amalgamatowego, dlatego wymiana wypełnienia (zwiercenie starej plomby) powinno odbywać się w osłonie KOFERDAMU! Jeśli nie wiesz/nie pamiętasz co to jest koferdam to pisałam o tym wcześniej tutaj:

Koferdam - co to takiego

Zaletą pracy w koferdamie jest odizolowanie zęba od środowiska jamy ustnej, a co za tym idzie resztki wypełnienia, opiłki połączone z woda nie trafiają pacjentowi do gardła, lecz zostają wciągnięte przez ssak.  Asystentka trzyma ssak bezpośrednio przy zębie, by ograniczyć w ten sposób powstawanie "sprayu" w powietrzu, który zawiera rtęć. Same plusy pracy z koferdamem.
Jest to bezpieczny sposób zarówno dla pacjenta jak i dla lekarza ;)

W Polsce powstały gabinety, które szczycą się profesjonalnym usuwaniem amalgamatów, pacjent ma założoną maseczkę tlenową, a opary rtęci zasysane są specjalną maszyną.

Nie ma wskazań, by każde wypełnienie amalgamatowe u kobiety w ciąży wymieniać.
Nie mają one negatywnego wpływu na zdrowie dziecka. Toksyczność wypełnień praktycznie nie istnieje (jest naprawdę znikoma).
Wymieniamy tylko nieszczelne wypełnienia, najlepiej przed zajściem w ciążę, bo tak jak napisałam wcześniej, to moment wymiany wypełnienia jest momentem uwalniania największej ilości rtęci.

Wiele krajów (w tym Norwegia, Szwecja, Dania) wycofały się z używania amalgamatu stomatologicznego.

Ze względów profilaktyki zdrowotnej wypełnienia amalgamatowe nie powinny być więcej stosowane:
- u dzieci w leczeniu zębów mlecznych
- w czasie ciąży i karmienia piersią
- w zdiagnozowanych liszajowatych zmianach w jamie ustnej
- u pacjentów z niewydolnością nerek

Zgodnie z prawem Rebla, które obowiązuje, można mieć 7 wypełnień amalgamatowych średniej wielkości i tej ilości nie powinno się przekraczać.

Wniosek: Amalgamat nie taki zły jak go malują ;) No, poza estetyką i szczelnością, ale o tym dalej w kolejnych wpisach.

Proszę o udostępnienie wpisu i zapraszam do dalszej lektury ;)

Witaj :)

Dziś chciałam rozwinąć temat profilaktyki fluorkowej w gabinecie stomatologicznym.
Zauważyłam, że rodzice często nie wiedzą czym różni się zabieg lakierowania od lakowania, bądź je mylą, a jednak są to całkowicie odmienne zabiegi i warto wiedzieć co stomatolog proponuje Twojemu dziecku bądź Tobie.



Otóż zabieg LAKIEROWANIA wykonywany jest najczęściej raz na pół roku, zarówno w uzębieniu mlecznym jak i stałym.
Jest to zabieg pokrywania zębów lakierem o wysokiej zawartości fluoru po wcześniejszym wypolerowaniu zębów.

Co daje zabieg lakierowania?
Tak jak pisałam wcześniej we wpisie poświęconym fluorowi- wbudowuje się on w strukturę szkliwa i sprawia, że szkliwo staje się bardziej odporne na działanie kwasów. Jest to tzw. "tarcza ochronna" dla zęba ;)
 Jeśli chcesz nadrobić czytanie tekstu o fluorze to zapraszam tutaj:
 http://dentystkaniesadystka.blogspot.com/search/label/fluor

 Wskazania po zabiegu:
- nie jemy, nie pijemy 2 godziny
- tego samego dnia unikamy twardych pokarmów (by nie zdrapać lakieru za szybko) i kwaśnych (by uniknąć rozpuszczenia lakieru)

LAKOWANIE- to nieinwazyjny zabieg polegający na uszczelnieniu bruzd zęba stałego (najczęściej szóstki, siódemki) materiałem uwalniającym jony fluory, w celu zabezpieczenia bruzd przed próchnica. Najczęściej odbywa się to bez preparacji tkanek zęba (czyli bez wiercenia;p). W wyjątkowych sytuacjach, kiedy nie ma pewności czy bruzda nie jest zainfekowana robimy tzw. poszerzone lakowanie z mikropreparacją (otwarciem bruzdy).

Dlaczego lakujemy?
-ze względu na anatomię bruzd (wąskie, głębokie- bardzo trudne do oczyszczenia) i długi okres wyrzynania się zębów stałych
-dziecko najczęściej ma problem z utrzymaniem idealnego stanu higieny ostatnich zębów
Laki należy kontrolować na wizytach pod względem ich szczelności.

Kiedy lakujemy?
Lakujemy jak najprędzej! Najlepiej zaraz po wyrznięciu się stałych zębów.  Na lakowanie mamy tylko 3,4 miesiące. Później jest ryzyko, że bruzdy zostały zakażone.

Jak zapewne już wiesz, wszystkie możliwe badania rentgenowskie najlepiej jest wykonać przed zajściem w ciążę.
Dlatego jeśli planujesz dziecko to udaj się do swojego stomatologa na wizytę kontrolną, by upewnić się czy z Twoimi zębami jest wszystko w porządku i by zminimalizować ryzyko nagłej interwencji w czasie trwania ciąży.
Ograniczasz w ten sposób również ewentualny stres związany z leczeniem ;)


Na wizycie kontrolnej stomatolog powinien wykonać kompleksowe badanie jamy ustnej i zdjęcie panoramiczne - jeśli nie masz aktualnego (za aktualne uważane jest zdjęcie do roku czasu).

Pamiętaj, że w ciąży również można leczyć zęby i znieczulać o czym pisałam w poprzednich wpisach. Wystarczy tylko dobrze zaplanować leczenie i dobrać odpowiedni preparat do znieczulenia.
Przypomnę, że choroby zębów i przyzębia są częstym powodem przedwczesnych poronień, dlatego tak ważne jest zadbanie o stan zdrowia jamy ustnej jeszcze przed zajściem w ciążę.

Jeśli nie czytałaś to możesz nadrobić tutaj i tutaj :)

Najlepszym i zarazem najbezpieczniejszym okresem na leczenie zębów jest II trymestr ciąży.

Wiele z Was pytało mnie :  
Czy można wykonywać zdjęcia rentgenowskie tuż przed zajściem w ciążę?
Czy należy odczekać jakiś czas po wykonaniu zdjęcia ze staraniem się o dziecko?

Moja odpowiedź:
Po wykonaniu zdjęcia rentgenowskiego możesz od razu, bezpiecznie zachodzić w ciążę.
Jeśli starasz się o dziecko i jesteś w trakcie leczenie zębów to zdjęcia najlepiej wykonywać w I FAZIE CYKLU miesiączkowego, kiedy jesteś pewna, że nie doszło jeszcze do zapłodnienia.

Często kobiety mają wykonywane RTG w nieświadomości, że są w ciąży i rodzą zdrowe dzieci.
Oczywiście RTG zęba to bardzo mała dawka promieniowania, praktycznie nie zagrażająca dziecku, ale jeśli musisz wykonać RTG w ciąży to zwróć uwagę na sprzęt. Nowoczesne cyfrowe urządzenia emitują dużo mniejszą dawkę promieniowania niż te stare, gdzie zdjęcie wywoływane jest na kliszy. Konieczna jest również ochrona fartuchem ołowianym tarczycy, klatki piersiowej i jamy brzusznej.

Dla porównania 10 zdjęć wykonanych radiowizjografią (czujnik cyfrowy połączony z komputerem) to podobna dawka do 1 zdjęcia wykonanego na kliszy!

Poruszam oczywiście tylko kwestię RTG zębów w ciąży.
Sytuacja wygląda inaczej jeśli chodzi o większe dawki promieniowania takie jak tomografia, RTG kończyn czy miednicy.
Takie prześwietlenia wykonuje się tylko w przypadku ratowania zdrowia czy życia matki.
Ryzyko powikłań jest zbyt duże.

A co z wykonywaniem RTG zębów w czasie trwania ciąży? 

Wg najnowszych badań rentgenodiagnostyka stomatologiczna z racji tego, iż obejmuje obszar naświetlania jedynie głowy i szyi jest bezpieczna dla płodu.
Tak jak wspomniałam wyżej - dawki są bardzo małe i nie mają wpływu uszkadzającego na płód.
Oczywiście zdjęcia w trakcie trwania ciąży wykonujemy z rozwagą (tylko wtedy kiedy są niezbędne) np. niezidentyfikowany ból zęba. Długo trwające dolegliwości bólowe, stan zapalny miazgi zęba i bytujące tam bakterie z pewnością są większą szkodą dla dziecka niż jedno małe zdjęcie RTG.


Jeśli uważasz, że te informacje mogą komuś się przydać to proszę o udostępnienie.